Rażące dysproporcje dotyczące punktów ładowania EV w UE

Przyczyny dysproporcji w rozmieszczeniu stacji ładowania EV

Nierównomierne rozmieszczenie stacji ładowania samochodów elektrycznych w krajach UE wynika przede wszystkim z różnic w poziomie zamożności, polityce państw wobec elektromobilności oraz stopniu rozwoju rynku pojazdów elektrycznych. Kraje takie jak Holandia, Niemcy czy Francja od lat inwestują w rozwój infrastruktury, oferując dotacje i ulgi podatkowe dla użytkowników EV oraz operatorów stacji ładowania. W państwach Europy Środkowo-Wschodniej, gdzie rynek samochodów elektrycznych dopiero się rozwija, brakuje zarówno środków finansowych, jak i odpowiednich regulacji wspierających szybki rozwój sieci ładowarek.

Konsekwencje dla użytkowników i rynku samochodów elektrycznych

Tak duże dysproporcje w dostępności stacji ładowania wpływają negatywnie na decyzje zakupowe konsumentów oraz tempo rozwoju rynku EV w krajach o słabiej rozwiniętej infrastrukturze. Kierowcy obawiają się problemów z ładowaniem na trasie, co ogranicza zasięg podróży i komfort użytkowania pojazdów elektrycznych. Dodatkowo, brak równomiernego rozwoju infrastruktury może prowadzić do pogłębiania się różnic gospodarczych pomiędzy państwami członkowskimi UE.

Europejskie Stowarzyszenie Producentów Samochodów (ACEA) podsumowało rozmieszczenie punktów ładowania EV (samochodów elektrycznych) w UE. Wnioski są zatrważające.

Struktura punktów ładowania EV

70% wszystkich stacji ładowania EV w UE jest skoncentrowanych w zaledwie trzech krajach Europy Zachodniej: Holandii (66 665), Francji (45 751) i Niemczech (44 538). Co więcej, razem kraje te stanowią zaledwie 23% całkowitej powierzchni UE. Natomiast pozostałe 30% infrastruktury jest rozproszone na 77% regionu UE.

Aby lepiej zrozumieć, jak bardzo dysproporcje są rażące, posłużono się przykładem Rumunii. Jest ona około sześć razy większa niż Holandia, a mimo to liczy tylko 493 punkty ładowania, czyli zaledwie 0,2% wszystkich stacji ładowanie w UE.

Ten swoisty podział infrastruktury poniekąd odzwierciedla stopień zamożności państw UE mierzony przez pryzmat PKB. Nie, powierzchnia państwa, a tym samym jego zapotrzebowanie na stacje ładowania EV nie ma tu najmniejszego znaczenia… I tak kraje takie jak np. Polska czy Hiszpania o całkiem sporej masie lądowej pozostają w tyle za krajami takimi jak np. Holandia.

W Polsce mamy zaledwie 0,8% wszystkich ładowarek w UE, natomiast Hiszpania 3,3%. Ale już Niemcy mają aż 19,9% wszystkich punktów ładowania w UE.

Jednak Włochy, pomimo znalezienia się na czwartym miejscu mają udział na poziomie 5,8% ładowarek w UE.  Z jednej strony więc mamy do czynienia z silną polityką promującą elektromobilność w EU, a z drugiej strony wdrożenia Zielonego Ładu UE są realizowane bardzo wybiórczo.

Zauważyła to również ACEA, która od 2018 roku robi na ten temat coroczne analizy. Bez zdecydowanych działań nie będzie mowy o spójnym wdrażaniu Zielonego Ładu. Dlatego stowarzyszenie wzywa UE do ustanowienia wiążących celów dla wszystkich państw członkowskich w UE. I powinny one dotyczyć nie tylko  punktów ładowania samochodów elektrycznych, ale również stacji wodorowych dla samochodów z ogniwami paliwowymi.

Kraje z największą i najmniejszą ilością ładowarek

Według obliczeń Komisji dalszy spadek emisji CO2 z samochodów do -50% w 2030 r. wymagałby około 6 milionów publicznie dostępnych punktów ładowania. Obecnie dostępnych jest mniej niż 225 000, co przekłada się na oszałamiający 27-krotny wzrost w ciągu mniej niż dekady.

Top 5 krajów z największą ilością ładowarek:

Holandia (66 665)

Francja (45 751)

Niemcy (44 538)

Włochy (13 073)

Szwecja (10370) Top 5 krajów z najmniększą ilością ładowarek:

Cypr (70)

Malta (96)

Litwa (174)

Bułgaria (194)

Grecja (275)

Jak elektromobilność dzieli EU pisaliśmy również tutaj.

Plany i wyzwania na przyszłość

Unia Europejska dostrzega problem nierównomiernego rozwoju infrastruktury ładowania i podejmuje działania mające na celu jego rozwiązanie. Wprowadzenie wiążących celów dla państw członkowskich oraz wsparcie finansowe z funduszy unijnych mają przyspieszyć budowę nowych stacji, zwłaszcza w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Kluczowym wyzwaniem pozostaje jednak zapewnienie spójności i interoperacyjności sieci ładowania w całej UE, aby użytkownicy mogli swobodnie podróżować po całym kontynencie.